అరుణుడు పచ్చని  పుడమిని ముద్దాడే  వేళ....


         ఆకాశాన  రేరాజు కోరే తన కావలికి  విశ్రాంతి జోల...
       
                అవని తన శీతల నిశ్సీది  కంబలి తొలగించే మరల...
     
                        అనంత విశ్వాన్ని స్ప్రుసిస్తూ అరుణ కిరణాలు చేసే ఆనంద హేల....**